تصویر روز

سایت های مرتبط

آوار بازدید کنندگان

اصولاً به هر توده ای از بافت که رشدی غیرطبیعی و نامتناسب در مقایسه با بافت های اطراف داشته باشد، "تومور" گفته می شود. اگر سلول های تشکیل دهنده ی یک تومور در محل شکل گیری اولیه ی خود باقی بمانند، به آن تومور "خوش خیم" اطلاق شده و اگر سلول های توموری از هر طریق از محل اولیه ی خود خارج شده و به سایر بافت های بدن برسند، به آن تومور "بدخیم" کفته می شود.

تومورهای پوستی دو دسته ی عمده دارند: تومورهای رنگدانه ای یا "ملانوم" ها و "تومورهای غیر ملانومی". همان گونه که از اسامی این تومورها مشخص می شود، منشاء تومورهای رنگدانه ساز پوست موسوم به "ملانوسیت" ها هستند، در حالی که سلول های تومورهای غیر ملانومی از نوع سلول های دیگر پوست هستند که دو نوع اصلی این سلول ها سلول های "قاعده ای" و "سنگفرشی" می باشند. تومور سلول های غیرملانومی شایع ترین سرطان ها در انسان می باشند و طی دوره ی 50 ساله ی گذشته شیوع این سرطان ها شدیداً بالا رفته  و به طور متوسط هر سال 8% به آمار ابتلا به این سرطان ها اضافه شده است. در آمریکا در سال یک میلیون مورد ابتلای جدید به این سرطان ها ثبت می شود و میزان مرگ و میر ناشی از آنها نیز 44/0مورد  در هر صدهزار مورد است. در مورد تومور های سلول های ملانومی نسبت گرفتاری بین 30 تا 40 مورد در هر صدهزار نفر جمعیت بوده و میزان مرگ و میر ناشی از این تومور حدود 1.9 مورد در هر صدهزار مورد است. در ایران آمار تقریبی در حد گزارشات قبل الذکر است.

چند عامل در بروز بدخیمی های غیرملانومی دخالت عمده دارند: 1- اشعه ی ماورا بنفش موجود در نور آفتاب و منابع نوری مصنوعی از قبیل سولاریوم یا منابع نور ماورا بنفش که کاربرد درمانی در پزشکی دارند.  2- استعداد ژنتیکی و زمینه ی خانوادگی 3- عوامل سرطان زای شیمیائی موجود در فرآورده های نفتی از قبیل قیر و آسفالت و روغن های صنعتی یا آرسنیک موجود در آب های آلوده  4- ویروس پاپیلومای انسانی که عامل مسبب ایجاد زگیل ها و سرطان دهانه ی رحم و نواحی تناسلی محسوب می شود. 5- تماس با اشعه ی ایکس و تشعشعات حرارتی

افرادی که پوست های روشن یا بسیار روشن با چشم هائی آبی یا سبز رنگ و موهای بور یا طلائی دارند، بیشترین کسانی هستند که مستعد ابتلا به هر دو نوع بدخیمی های ملانومی و غیرملانومی  پوستی هستند، این افراد در تماس با نور آفتاب یا منابع نور مصنوعی به سرعت دچار سرخی و سوختگی پوست می شوند و پوستشان خاصیت تیره شدن در اثر تماس با آفتاب را ندارد. علائم اولیه ی بدخیمی پوستی در این افراد به شکل بروز لکه هائی قهوه ای، خاکستری یا سیاه رنگ بر روی مناطقی از پوست است که در معرض تماس با نور آفتاب قرار دارند، از قبیل صورت بخصوص بینی،پیشانی، گوش ها و گونه ها، نواحی طاس سر، دست ها، گردن و پاها. در صورت بروز خال های جدیدی که به سرعت رشد کرده یا برجسته شده اند، بروز تغییر در شکل، رنگ، ابعاد و تقارن خال های قبلی یا ایجاد علائمی همچون خون ریزی، خارش یا درد در خال ها باید به فکر خطر بروز بدخیمی پوستی افتاد و در اسرع وقت برای تشخیص و درمان سریع به پزشک متخصص مراجعه کرد. ایجاد عدم تقارن در خال قبلی یکی از مهم ترین علائم خطر بدخیمی است و باید توجه ویژه ای به آن داشت. همین جا باید اشاره کرد که داشتن پوست گندمی یا سبزه مجوزی برای تماس گسترده و محافظت شده با نور آفتاب نیست و نباید با این تصور که فردی با پوست گندم گون یا تیره در اثر تماس با آفتاب به راحتی آفتاب سوخته نمی شود یا علامتی ظاهری نشان نمی دهد، به او مجوز تماس بی حد و حصر با این منابع نوری را داد. در واقع این افراد به خاطر داشتن میزان رنگدانه ی "ملانین" بیشتر در سطح پوست خود، دیرتر واکنش های پوستی را بروز می دهند، ولی الزاماً "مقاومت" بیشتری نسبت به افراد با پوست روشن در برابر بدخیمی های پوستی ندارند و مراقبت ها و احتیاطات در این اشخاص نیز ضروری هستند.

باید گفت وجود و تعداد خال هادر سطح پوست بدن معیاری برای استعداد آینده ی ابتلا به بیماری های بدخیم پوست محسوب نمی شود، برخی خال ها- منجمله خال های قرمز رنگ یا اصطلاحاً خال های آلبالوئی رنگ- بعد از دهه ی دو یا سوم زندگی به طور طبیعی در افرد خاصی به وجود می آیند که تا وقتی تغییرات مورد اشاره در بالا در آنها ایجاد نشده باشد، محل نگرانی نیستند و نباید از آنها واهمه ای داشت.

گرچه در اغلب موارد برای ایجاد تومور پوستی، باید تماس طولانی مدت و مزمن با نور آفتاب یا اشعه ی ماورابنفش یا ایکس  وجود داشته باشد، ولی باید به یاد داشت که محدودیت تماس با این عوامل فیزیکی و شیمیائی را می بایست از سنین کودکی شروع کرد و این تصور نمی بایست پیش آید که این بدخیمی ها منحصر به دوره ی میانسالی یا سالخوردگی افراد بوده و خطری افراد جوان را تهدید نمی کند. بیشتر متخصصین بر این نکته تاکید و اتفاق نظر دارند که استفاده از ضدآفتاب را می بایست از بعد از سن شش ماهگی در شیرخواران آغاز کرد و تا تمام عمر ادامه داد. باور غلط دیگر شایع در بین مردم این است که برنزه کردن تدریجی پوست با نور آفتاب یا سولاریوم خطرناک نیست و مشکلی در آینده ایجاد نمی کند. باید گفت تحقیقات اثبات کرده اند که خطر این کار بسیار بالاتر از آن چیزی است که حتی بتوان تصور کرد و حمام آفتاب گرفتن یا استفاده از سولاریوم گذشته از ایجاد پیری زودرس پوست و چین و چروک های پوستی و خشکی و شکنندگی پوست و همچنین ایجاد ضایعات رنگی پوست، خطر ایجاد سرطان پوستی را در آینده در بر دارد. خطر ایجاد بدخیمی پوست فقط با یک بار آفتاب سوختگی یا سوختگی پوست بعد از سولاریوم بیش از خطر سالها تماس محافظت نشده ی پوست با اشعه ی آفتاب است.  

برای پیشگیری از ایجاد بدخیمی ها چند نکته حائز اهمیت فراوان هستند:

استفاده از پوشش های کافی در زمان تماس با نور آفتاب از قبیل لباس های پوشیده با آستین بلند و شلوارهای بلند، استفاده از دستکش، کلاه و عینک آفتابی، بستن پنجره های اتومبیل در حین رانندگی، دو جداره کردن و تیره کردن پنجره های منازل و محل کار، استفاده ی مکرر و منظم از ضدآفتاب های متناسب با پوست فرد در طی روز و بخصوص نیم ساعت قبل از خروج از منزل یا محیط کار و تجدید استفاده از این فرآورده ها پس از هر دو یا سه ساعت، محدود کردن زمان تماس با نور آفتاب و عدم تردد در فضای باز و آفتاب گیر بین ساعات نه صبح الی چهار بعد از ظهر، توجه و اهمیت دادن به ایجاد یا بزرگ شدن یا تغییر شکل هر نوع خال یا ضایعه ی رنگی سطح پوست و مراجعه ی سریع به متخصص پوست در صورت ایجاد خال جدیدی که رشد سریعی دارد یا خال هایی که اندازه، تقارن، شکل و یا رنگ شان تغییر یافته است یا دچار خونریزی یا خارش یا پوسته ریزی شده اند. عدم مصرف سیگار و دخانیات دیگر و مشروبات الکلی مطمئناً در پیشگیری از بدخیمی های پوستی مؤثر است. ثابت شده است اغذیه ی پرچرب و فست فودها در ایجاد جهش ژنی و بروز سرطان های نواحی مختلف بدن- منجمله پوست- تأثیر دارند. استفاده از مواد غذائی طبیعی و تازه از قبیل سبزیجاتی همچون هویج، کاهو، کلم سبز و کلم بروکلی  و میوه هایی همچون زردآلو، آلو، آووکادو و سایر میوه های زرد یا قرمز رنگ به دلیل فراوانی مواد موسوم به آنتی اکسیدان در آنها، راهی برای مقابله با ایجاد یا پیشرفت بدخیمی های پوستی می باشد.

مواد آرایشی خود به خود باعث تحریک یا ایجاد بدخیمی های پوستی نمی شوند ولی احتمال دارد در برخی ترکیبات غیراستاندارد و فاقد مجوز ورود که در کشورهای جهان سوم و به شکل غیرقانونی تهیه می شوند، ترکیبات سرب یا آرسنیک وجود داشته باشد که بالقوه خطرناک بوده و می توانند در صورت استفاده ی درازمدت به بروز تغییرات بدخیم پوستی منجر شوند. لذا توصیه ی کلی بر این است که از محصولات آرایشی دارای برچسب و مجوز ورود وزارت بهداشت و مورد تأیید استفاده شده و از مصرف مواد متفرقه خودداری شود. همچنین بهتر است محصولات آرایشی به مدت طولانی بر سطح پوست باقی نمانند و با شوینده ها یا شیر پاک کن های مناسب از پوست پاک شوند.

در خاتمه بایدگفت علیرغم شیوع بالای بدخیمی های پوستی، اغلب این تومورها در صورت مراجعه ی به موقع و زودرس قابل تشخیص و درمان هستند و با استفاده از برخی داروهای موضعی، جراحی، پرتودرمانی، لیزر درمانی و گاه نیز با شیمی درمانی به طور کامل قابل درمان هسند و خطر گسترش و پیشرفت در آنها اندک است. با این حال باید نسبت به بروز تغییرات پوستی حساسیت بالائی وجود داشته باشد و ویزیت تخصصی پوست حداقل هر شش ماه یک بار توسط متخصص پوست انجام پذیرد تا بروز هر ضایعه ی پوستی یا تغییرات پوستی افراد مورد پایش منظم قرار گیرد.

منبع:دکتردائر

Back to Top

Template Design:Dima Group